Post | september 2026 | 2 min lezen
Kapot is geen probleem meer - hoe Repair Café Middenweg groeide dankzij de juiste vrijwilligers
Op dinsdagochtend ruikt het in de Ontmoetingskerk aan de Middenweg naar koffie en soldeertin. Aan tafels vol schroevendraaiers, naaigaren en reserveonderdelen zitten vrijwilligers gebogen over kapotte apparaten, fietsen en kleding. Buiten staat een rij met mensen die wachten tot ze aan de beurt zijn.
Repair Café Middenweg bestaat nu vier jaar. Coördinator Lies van der Berg had het begin anders voor ogen.
"We begonnen met zeven vrijwilligers, van wie er drie na een half jaar weer afhaakten. Ik deed te veel zelf, en de mensen die er wél waren voelden zich niet altijd nuttig. Dat moest anders."
Van generalist naar specialist
De omslag kwam toen Lies stopte met zoeken naar 'iemand die handig is' en begon te vragen naar specifieke vaardigheden. Ze plaatste een oproep voor een vrijwilliger met kennis van elektronica, een voor iemand die kleding kan repareren en een voor een fietsenmaker.
"Ineens reageerden mensen die we nooit hadden bereikt. Een gepensioneerde elektricien, een vrouw die al dertig jaar naait voor haar plezier, een man die vroeger in een fietsenwinkel werkte. Die mensen wilden al lang iets doen, maar voelden zich niet aangesproken door een algemene oproep."
Het resultaat: het café heeft nu achttien vaste vrijwilligers, verdeeld over drie ochtendsessies per week. De wachtrij buiten is geen uitzondering meer — het is de norm geworden.
Wat elke vrijwilliger nodig heeft
Lies leerde ook wat er mis was gegaan in het begin. "Mensen kwamen enthousiast binnen, maar wisten niet goed wat er van hen verwacht werd. Er was geen moment van welkom, geen uitleg over hoe het werkt. Na twee keer kwamen ze niet meer."
Nu heeft elk nieuw gezicht een vaste begeleider voor de eerste drie sessies. Er is een simpel mapje met uitleg: wat doe je als iets niet te repareren is, hoe ga je om met bezoekers, wie bel je als je een vraag hebt.
"Het klinkt misschien overdreven voor een vrijwilligersplek, maar het maakt echt verschil. Mensen blijven als ze weten waar ze aan toe zijn."
Klein, maar niet improviserend
Repair Café Middenweg is geen grote organisatie. Er is geen betaalde kracht, geen kantoor, geen subsidie. Maar er is wel een jaarplanning, een vast contactmoment voor vrijwilligers aan het begin van elk seizoen en een afsluiting in december met een gezamenlijk etentje.
"Vrijwilligers geven hun tijd. Dat verdient meer dan een hartelijk bedankje op de laatste dag. Wij proberen het hele jaar door te laten merken dat het telt."
Lies heeft één tip voor andere organisaties die worstelen met vrijwilligersverloop: "Stop met zoeken naar mensen die overal een beetje voor kunnen. Zoek naar mensen die ergens goed in zijn én die dat graag delen. Die vind je — je moet alleen preciezer zijn in wat je vraagt."
Gerelateerde blogposts
Groeien zonder te verliezen wat werkt - het verhaal van Leesmaatjes West
Praatje Pot: De gezelligste maaltijd
